سال نو مبارک

تا وقتی درونمان چشمه ای از مهربانی می جوشد، بیهوده نزیسته ایم

تا وقتی کسی را دوست داریم و کسی دوستمان دارد بیهوده نزیسته ایم

تا وقتی که هرچند سخت داریم برای هدفی تلاش می کنیم ، بیهوده نزیسته ایم

تا وقتی حضورمان نقطه آرامش انسان دیگریست  بیهوده نزیسته ایم 

تا وقنی می رویم و می دویم ،حتی اگر نمیرسیم  بیهوده نزیسته ایم

بیهوده نزیسته ایم اگر هنوز انسانیم و شبیه به یک انسان رفتار میکنیم…

                                                                                                                  “نرگس طرافیان”