یک زندگی کامل باید همه چیزش جور باشد.به اندازه کافی لذت برده باشی، رنج دیده باشی، مبارزه کرده باشی
جسورانه عاشق شده باشی، از خشم بر میزی مشت کوبیده باشی، مست لایعقل از عشق شده باشی .
در بزم، اشک شوق ریخته وفریاد و هلهله شادی سر داده باشی و در عزا، اشک اندوه ریخته باشی.
نه خجل از پایکوبی شده باشی و نه سرافکنده از دیده شدن اشکهایت.
ازپسِ فراز و فرودها، برنده و بازنده بوده باشی.بارها برای غلبه بر یأس و خستگی به خود گفته باشی: «یک گام، فقط یک گام دیگر بردار!». بارها شجاعت را در وجودت حس کرده باشی و خیره در چشم هیولاها نگریسته باشی.
با روحت آشنا شده باشی، با خود آشتی کرده باشی و خود اصیل درونت را بتمامی متبلور کرده باشی و زخم هایی خورده باشی نه چندان کم! آنچنان که سزاوار جنگجویان است.
آنوقت بعد از سالها، این همه ماجرا بشود مایهی افتخار و آرامشت و بریزد در عمقِ نگاهت و بشود لبخندی محو در گوشهی لبت.
بعد به هنگام مرگ، آرامِ جانی زیر گوشات بپرسد: دوباره برایم از قصهات بگو! با بضاعت خود چه کردهای؟
و تو با آخرین نفس ها در سینهات زیر لب زمزمهکنی:
زندگی کردم، یک زندگی کامل.
زندگی کامل
پاسخها